Bahar Oldum

Her kışın sonundan bahar gelmez, hapsolursun o kışa ve

baharı unutana kadar gönlüne karlar yağar. Bir gün buz tutar her zerren ve o

anda yaz güneşi doğar üzerine. Baharı hissetmeden yaza ait olursun, kızarsın

belki hep bahara ama dönüp de bakmazsın ardına. Belki baksan, kaçırdığın

baharlara sarılırsın ama istediğin bahar gittiği için bir daha hiç

var olamazsın limon çiçeklerinin olduğu

mevsimde. Oturup ağlamazsın da; olan olmuştur çünkü. Gidenle yok olur bir yanın, sadece

istersen daha güzel bir hâl alır boş kalan yanın. İstersen önce sarar, sonra

baharı getirirsin kendine. Bahar sen olursan eğer; çiçekler için beklemezsin

hiçbir zaman, içindeki bahçe dışarı çıkar zaman zaman. Yine karlar yağdırırlar

sana çünkü vadetmiyorum sonsuzluğu, sonsuz hiçbir şeyi. Sadece karlı yolları

açarken kendine, bahçende dinlenirsin. Hatta bir kahve yapar, içersin; sonra

tekrar savaşırsın. Bu sayede yaz gelene kadar donmayı değil, meyvelerinin

olmasını beklersin. Bir gün güneş doğduğunda ise, ardına baktığında gördüğün şey

kaçırdığın baharlar yerine her anına şahit olduğun meyveler olur. Baharına birilerini davet

edip bahçendeki birkaç tabureye oturtursun, belli mi olur, belki kimi sular

bahçeni, kimi "sevdim" der, koparır en sevdiğini. Az sevmeyi öğrenirsin, senden bir

şeyler alıp gidenleri; almazsın da bir daha bahçene. Baharın yeterse kalırlar,

yetmezse elbette gidebilirler. En sonunda, giden bahara çok şükreder ve hep

güzel anarsın onu içinde. Çünkü onun sayesinde kendin olabilmeyi öğrenirsin, onun

çabalamayışıyla yok olmayacağını anlarsın. Anlarsın ve anlamlandırdıkça güç

katarsın. Kattığın güç ile kendini hep önceliğin yaparsın kendine. Ağlamayı da,

gülmeyi de, hayır demeyi de ve en önemlisi doğru sevmeyi de öğrenirsin. Bahar

olmayı ve bahçene iyi bakmayı unutma. Çünkü başkasının sana armağan ettiği baharda

çiçeklerini açarsan, köklerini koparttıklarında emeklerinin yok olmasını sadece

izleyebilirsin.

Ben mevsimleri var

ettim içimde, sen ise yok ettin her güzelliğini gözümde. Ben değiştim, bendeki

sen değiştin. Ben seni bir gün son kez sevdim, ne sen bildin ne de ben kabul

ettim. Ben seni bir gün son kez sevdim ve çabamı tükettin. Ben seni bir gün son

kez sevdim, bir gün son kez sevdim, son kez sevdim.

---