Ben iyiyim böyle

       Sessiz ve sakin adımlar, ağır aksak konuşmalar

       Duysam hayatımı değiştirecek fısıltılar

       Geçmişte halının altına atılmış kırıntılar

       Umutsuz yüreğime umut olacak anlar

       Kimsesizliğimi unutturacak insanlar

    

     İşte tüm bunlar neden birden ortaya çıktılar? Herkesin aksine benim servetim tek kalan benliğim. Çok sevdiğim müzikler, isimlerin üzerine atılan çizikler, yaptığım birkaç çizim ve okurken heyecandan çığlık attığım anlara sahip romanlar; beni ben yapan nadir şeyler bunlar. Hayatımın idame ettirebilmek için gülümsediğim yüzler, tek öğünle bitirdiğim günler, görünce sevdiğim kediler bana yeter. Ben de sevdim kimilerini o kadar güzellerdi ki erken gittiler. Ben umudumu yitirirken kimse tutmadı elimden. Şimdi böylesine alışmışken nereden geldin sen? 

     Neden bütün düzenimde gözün? Sahi sen neden böylesin, ne ki senin özün? Yaralarıma merhem olmaksa gayen, ben zamanla iyileşirim zaten. Hiç kimseye ihtiyacım olmadı ki benim. Ben hiçlikteki varlığa eriştim dünden, sen ise hiçliğimi almak istiyorsun benden. 

      Ben iyiyim böyle...

       Ben de kalma ne olur devam et

       Git, gelme geri

       Sakın, sakın aklına bile getirme beni

       Baksana bende kaldığın her gün

       Biraz daha soldu yüzün

       Senden derman olmaz bana

       Dert olur ancak benden sana

       Öylesine git ki

       Hayal sanayım seni 

       Bazen falezde yankılanırsa adın

       Bil ki seni unutmam yakın

        

        Özür dilerim seni hak etmediğim için

        Sen yüreğime geldikçe ağlayacağım için için